10 KASIM'LAR KASIMPATI KOKARDI

 Bir Çocukluk Anısı ve Ulu Önder'e Veda

10 Kasım... Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün aramızdan ayrılışının yıl dönümü.

10 Kasım'lar... O yıllarda, ilkokul sıralarında, 10 Kasımlar demek, bahçelerden koparılan rengarenk Kasımpatı demekti. Her sabah okula giderken, annemin evimizin önüne ektiği Kasımpatılardan koparırdım. İçimde sanki o an atam beni görecek hissiyle bir heyecan ama vefatı da hatırlayınca derin bir hüzün. Annem çiçeklerine dokunulmasına ayar olurdu. Okur – Yazarlığı yoktu. Nur içinde yatsın, kasımpatıları kopardığımda; neden kopardığımı ben söylemesem de, nedenini bilir ses etmezdi. Okulun girişinde, ulu Önderimizin, kara tahta önünde, elinde tebeşirle harfleri yazdığı o fotoğrafın ve dışardaki büstün dibi, gün boyu o mis kokulu çiçeklerle dolardı. 10 Kasım'lar buram buram Kasımpatı kokardı."

Kalpten Gelen Sevgi ve Sonsuz Saygı

Biz, Atatürk'ü severek büyüdük. Onu sadece kitaplardan, şiirlerden ya da marşlardan öğrenmedik. Evde ailelerimizin, okullarda ise öğretmenlerimizin seslerindeki, yüzlerindeki ve yüreklerindeki derin sevgiyi hissederek büyüdük. O zamanlar, O'na duyulan sevginin dışında başka duygularla büyüyenler olduğunu bilmezdik, bilmeden büyüdük.

 Hayatın Durduğu O An: 09:05

Her sabah çığlıklarla koşarak girdiğimiz okul bahçesi, o gün akıllı uslu dolanırdı. Tüm sınıflar, iki kişi yan yana tek sıra olarak, törenin yapılacağı alanda toplanırdık. Saat dokuzu beş geçe, sirenler çalmaya başlar, adeta zaman dururdu. O an, sokaklarda yürüyenler durur, trafikteki arabalar hareket etmez, içindekiler inip arabalarının yanında sessizce dururdu. Sadece 10 Kasımlar'da gülme krizine girmez, kıkırdamazdık; sirenin sesi ruhumuza işleyene kadar sessizce, saygıyla beklerdik."

? Kırmızı Kurdeleli Koronun Heyecanı

Törenlerde aktif görev almanın gururu ise çocukluk yıllarımdaki heyecanlarımın doruk noktasıydı.

Okulun koro ekibindeydim. Oytun Alanında Atamızın büstünün olduğu yerde programlara katılır, Ulu Önderimizin sevdiği şarkıları seslendirirdik. Korodayken beyaz gömleğim, kırmızı kurdelem, lacivert eteğim özellikle siyah renk seçilmiş lastik ayakkabılarım çocukluğumun en heyecanlı zamanlarından sadece biri. Koronun başında gururla başımı kaldırır, kalabalık gruplar halinde okuldan yürüyüşe geçer, Samandağı’nda diğer okullara katılıp büyüyerek devleşen törene iştirak ederdik. Haftalar öncesinden kompozisyonlar yazar, şiirler ezberlerdik. En duygulu kompozisyon merasimde herkese okunurdu. Şiirler öyle bir içtenlikle, öyle bir kendini vererek okunurdu ki, gözlerimiz dolardı.

? Vatanın Kurucusuna Saygı ve Minnet Mesajı

Bugün, 10 Kasım 1938 günü saat 09.05'te yaşamını yitiren, Türkiye'nin kurucusu ve ilk Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün yasını en derinimde yaşıyorum.

Ey Büyük Önder!

Her 10 Kasım, bir yokluğun acısını yaşatsa da, bize bıraktığın Cumhuriyet'in, bağımsızlığın ve aydınlık geleceğin değerini bir kez daha idrak ettiğimiz gündür. Senin sevginle büyüdük, senin ilkelerinle yolumuzu bulduk. Fikirlerin, ilkelerin ve hedeflerin, bize çizdiğin çağdaş uygarlık yolunda rehberimiz olmaya devam edecektir. Senin izinde, Türkiye Cumhuriyeti'ni ilelebet yaşatma azim ve kararlılığımızı bir kez daha yineliyoruz.

Ruhun şad olsun.

Ümit Dadük Sağaltıcı